35 km, het blijft een hele afstand

Gisteren hebben Jacqueline en ik, ondanks het geworstel met mijn energie deze week, met goed gevolg de 35 kilometer gelopen. Voor Jacqueline de tweede keer in deze voorbereiding, voor mij de eerste keer. Hans en Sven liepen 25 km mee. Deze keer fietste Pieter met ons mee voor de hapjes en drankjes onderweg (Nogmaals bedankt daarvoor!).

Een 35 kilometer is altijd spannend, maar voor mij dit keer extra spannend. Het blijft een enorme afstand, die je natuurlijk haast nooit loopt en het is altijd weer de vraag hoe het lichaam reageert. Nadat ik de hele week bezig was geweest om bij te komen van een avond niet eten was het de vraag of ik fit genoeg was voor deze afstand. Dat bleek het geval. Ik heb prima gelopen. De laatste 5-10 kilometer werden de benen langzaam zwaarder, maar dat is normaal.

De uitdaging bij de afstanden boven de 25 kilometer is eten. Mijn ervaring is dat eten nodig is, het blijft zoeken op welk moment je het beste kan eten en hoeveel. Dit keer heb ik het met bananen en een gelletje gedaan. Bij 10 km een banaan, bij 20 km de gel en bij 25 km een banaan. En tussendoor goed drinken natuurlijk: water en sportdrank (AA omdat dit ook in Amsterdam geschonken wordt. Met mijn energie niveau ging het goed, ook in de laatste kilometers. Ik ga de marathon dus lopen om een combinatie van bananen en gel.

Gisteren voelde ik al zware benen, dat was bij het opstaan vanmorgen niet anders. Zware benen en licht pijnlijke voeten. Maar nu ik een beetje heb gefietst en gelopen voel ik al dat het beter wordt, dus dat gaat goed.

Geintereseerd in de statistieken van onze training, kijk dan hier